نکات مهم درباره دعانویس بندر ترکمن که شاید نمی‌دانستید

پوشیده از علف با وسعت قابل توجهی وجود دارد که رنگ زنده‌ی آن‌ها با شاخ و برگ تیره‌ی درختان مورد که در جزیره فراوانند، تضاد دلپذیری ایجاد می‌کند. یونگو تقریباً از قله تا دامنه‌اش پوشیده نسخ خطی از جنگل است؛ از آنجا دره‌ای وسیع و حاصلخیز تا ساحل امتداد دارد و توسط دو جویبار طلسمات که از ارتفاعات سرچشمه ابطال کردن جادو می‌گیرند و به دریا می‌ریزند، آبیاری بندر ترکمن می‌شود. به نظر جادو سیاه می‌رسد این دره قبلاً توسط اسپانیایی‌ها که در دعا مقدس اینجا مستعمره داشتند، پاکسازی و کشت شده رمل است.{303}دیوارهایی که شیطانی برای تقسیم محوطه‌هایشان استفاده می‌شدند، هنوز باقی مانده‌اند. از

روایت مقدس والتر از سفر دریایی آنسون و منظره‌ای که از چادر ناخدا ارائه می‌دهد، به راحتی می‌توان تشخیص داد که این دره محل استقرار متون کهن اردوگاه او بوده است. این جزیره اکنون (۱۸۳۰) توسط دون یواخیم لارین برای مدت چند سال از فرماندار شیلی اشغال شده یا به لنده عبارت بهتر از او طلسم اجاره شده است. این مؤسسه شامل یک سرپرست (شهردار-دومو) است که در آنجا «فرماندار» نامیده شیاطین می‌شود؛ و چهل نفر که در ماهیگیری فک و ماهی کاد و خشک کردن ماهی برای بازار شیلی مشغول به مشرکان کار هستند. خانه‌های آنها در زمین مسطح، موکل جن

در ضلع شمالی خلیج، جایی که خاک غنی‌تر از سایر نقاط است، بنا شده است؛ و جایی که از طوفان‌هایی که در هنگام وزش بادهای شدید جنوبی، با شدت زیاد به دره یونگو، که محل استقرار سابق بود، هجوم می‌آورند، در امان‌تر است. بقایای کافر قلعه‌ای به نام سن خوان دعانویس باپتیست هنوز در وضعیت قابل قبولی فرشتگان قرار دارد؛ و از کتیبه‌ای روی دیوار، به نظر می‌رسد دعانویس که در سال ۱۸۰۹ تعمیر یا تکمیل شده است. این قلعه در زمینی مرتفع، حدود صد و سی فوت بالاتر از دریا، در قسمت جنوب غربی قدیس خلیج واقع شده و

مشرف به روستا است؛ اکنون هیچ توپی نصب نشده است، اما با چند توپ، حرز می‌توان در مدت کوتاهی آن سقز را بسیار مؤثر ساخت؛ و با توجه به موقعیتش، خلیج را تحت سلطه خود درآورد. در وسط ساحل، ویرانه‌هایی از یک توپخانه چهارتوپه وجود دارد و همچنین آثاری از یک قلعه در انتهای شمال غربی خلیج دیده می‌شود. در حال حاضر، ذکر به جز احضار بز وحشی، جفر هلو وحشی، انجیر، ماهی دیواندره فراوان و آب شیرین عالی، هیچ خوراکی و نوشیدنی دیگری نمی‌توان تهیه کرد. طبیعتاً از یک موسسه چهل نفره، با کار بسیار کم، می‌توان انتظار داشت

که کلیسا اجنه غیر مسلمان زمین را کشت کند، سبزیجات و میوه پرورش دهد و مرغ و خوک پرورش دهد تا کشتی‌هایی را که مرتباً برای تهیه چوب و شماره ملا آب به اینجا می‌آیند، تأمین کند؛ اما شخصیت چیلینو این نیست که هیچ زحمتی بکشد، مگر اینکه مجبور باشد، اگرچه آسایش و منفعت شخصی او ممکن است از نظر مادی در خطر باشد. با این حال، شهردار-دومو به من گفت که تلاش‌هایشان برای{304}کشت خاک و پرورش سیب‌زمینی، مغلوب ویرانی‌های مخرب یک توسل کرم شده بود. با فرستادن یک قایق به نقطه شرقی دین خلیج، برای ماهیگیری در آب چهل فاتوم، می‌توان خوشمزه‌ترین

نوع ماهی کاد را جادوگر به تعداد زیاد صید کرد، به دعانویس طوری که دو مرد در نیم ساعت می‌توانند قایق را پر کنند. ماهی‌های خرچنگ، با اندازه بزرگ، تقریباً به همان اندازه فراوان هستند؛ آنها را با قلاب می‌گیرند: دعا نویسی یکی از قایق‌های ما طلسم نویس در مدت زمان بسیار کوتاهی چهل و پنج دعاگر عدد از آنها را صید کرد. ساکنان آنها را می‌گیرند و دم‌هایشان را با قرار دادن در معرض آفتاب، برای صادرات به شیلی، جایی حاجت گرفتن که بسیار مورد احترام هستند و قیمت بالایی فرشتگان دارند، خشک می‌کنند. بزهای وحشی در بخش‌های صعب‌العبور جزیره بسیار زیاد

هستند، اما به راحتی علوم غریبه به دست طلسم نمی‌آیند. گاهی اوقات آنها را با شلیک گلوله یا با لازو می‌گیرند. به گفته وودز راجرز و دیگر نویسندگان، این حیوانات در ابتدا توسط خوان فرناندز که مدت کوتاهی در آنجا زندگی می‌کرد، در جزیره رها شدند. طبق «رازهای ناتیسیا»، همزاد صفحات فرشته ۵۰ تا ۵۶، گمان می‌رود که آنها توسط بوکانیرها که به این جزیره رفت و آمد داشتند، به خشکی آورده شده‌اند. مطمئناً، بدون چنین خوراکی‌هایی، بوکانیرها نمی‌توانستند جنگ غارتگرانه خود را علیه متصرفات شیاطین اسپانیایی در سواحل آمریکا تا این حد ادامه دهند. و شاید ما نباید چیز بیشتری

در مورد دریاسالار آنسون و خدمه کشتی‌های سنتوریون و گلاستر که هنگام ورود به این جزیره در آخرین مرحله اسکوربوت بودند، می‌شنیدیم. برای جلوگیری از وسوسه‌انگیز بودن خوان فرناندز برای حمله بوکانیرها، نایب‌السلطنه پرو دستور داد تعداد زیادی سگ به دام انداخته شوند که