فاروج

را پیشنهاد دادند - که مسلماً بیشتر از توان مالی او بود. دعا سپس او با شیشه‌سازان پیتسبورگ، مرکز شیشه‌سازی آمریکا، مشورت کرد. با این حال، شرکت‌های پیتسبورگ تجربه کمی در زمینه شیشه‌های اپتیکی، به خصوص در این اندازه، داشتند و طلسم هیچ‌کدام حاضر به ساخت نمونه دعا اولیه نبودند. پس از اینکه در پیتسبورگ با مخالفت روبرو شد، به شرکت شیشه استاندارد پلیت باتلر، دعا پنسیلوانیا، مراجعه طلسم نویس کرد. ساخت شیشه پلیت، حداقل ساخت شیشه پلیت سودآور، در آمریکا جدید بود و استاندارد فاروج یکی از شرکت‌های جدیدتر بود. علاوه بر این، به عنوان یکی از بهترین سازندگان شیشه پلیت در کشور شناخته می‌شد.

پیت به اچ سی تیلتون، مدیر کل کارخانه، نامه نوشت و از او طلسم نویس یک دیسک شیشه‌ای بدون حباب یا نقص با قطر ۶۲ اینچ و ضخامت ۷ اینچ درخواست کرد. او همچنین به او توصیه کرد که ظرف چند روز او را خواهد دید. تجربه تیلتون و سرپرستان ارشدش محدود به تجارت ساخت شیشه پلیت معمولی بود. بنابراین، او در مورد امکان‌سنجی این پروژه خارق‌العاده مشاوره گرفت. او جادو و طلسمات با جورج هاوارد، مهندس تعمیر و نگهداری کارخانه، که تنها یک سال قبل از دانشگاه کرنل فارغ‌التحصیل طلسم شده بود، مشورت کرد. آشخانه جورج هاوارد، که بعدها به عنوان مخترع ماشین‌آلات شیشه‌سازی شناخته شد، در این زمان صرفاً یک مهندس جوان خوش‌بین بود.

«هوارد، اینجا مردی در گرینویل هست که می‌خواهد برایش دیسکی به قطر ۶۲ اینچ و ضخامت ۷ اینچ قالب‌گیری کنیم. آیا طلسم نویس این امکان‌پذیر است؟» هاوارد محتوای مکعبی دیسک پیشنهادی را محاسبه کرد و پاسخ داد که این کار به سختی امکان‌پذیر است. او هیچ مشکل خاصی در آن نمی‌بیند. او فکر می‌کرد که چند تلاش اول ممکن است شکست بخورد، اما احساس می‌کرد که می‌توانند آن را با موفقیت قالب‌گیری کنند. هاوارد بعداً موفقیت خود را بیشتر به خوش‌بینی و جهل خود نسبت داد، نه به نوآوری خاصی که اسفراین انجام داده بود. تیلتون پس جادو و طلسمات از اطمینان خاطر از هاوارد، ادامه داد: «خب، این دکتر پیت فردا به اینجا دعا می‌آید و قیمت می‌خواهد.

فکر می‌کنید چقدر باید بپرسیم؟» «ما باید چند دستگاه مخصوص بسازیم و کمی آزمایش انجام دهیم. در آن صورت احتمالاً دو یا سه کوزه جادو و طلسمات شیشه از دست خواهیم داد. فکر می‌کنم بهتر است از او ۸۰۰ دلار بخواهید.» هاوارد فکر می‌کرد که این مبلغ کافی است. با این حال، تیلتون محتاط‌تر بود و قیمت را دو برابر کرد. پیت طبق برنامه به باتلر رسید. وقتی تیلتون قیمت خود را اعلام کرد، پیت، البته، فوراً موافقت کرد. تیلتون تا حدودی شوکه شد و احتمالاً اگر می‌دانست سنت گوبن چه خواسته است، بیشتر شوکه بردسکن می‌شد. به هر حال، قرارداد ظاهراً در اکتبر ۱۸۹۴ با استاندارد منعقد شد.

پیت پس از پیدا کردن سازنده‌ای برای دعا دیسک خود، بلافاصله شروع به آماده‌سازی دیسک کرد. او با کارگاه ماشین‌آلات جان هاج برای ابزارهایی که قرار بود با آنها آینه کار کند، قرارداد بست. این شرکت کوچک، شرکت تولیدی هاج، علاوه بر صاحبش، تنها چهار مرد را استخدام کرد. در میان آنها بهترین دعانویس شهر فرانک آهیرن، که در آن زمان فقط یک پسر بچه بود، منبع اصلی جزئیات ابزارهای مورد استفاده پیت در این کار شد. از نوامبر ۱۸۹۴، یادداشت‌هایی مانند «۳.۵ ساعت برای دکتر پیت کار کرد» در دفتر کار او ظاهر خواف شد.[28] شکل ۱۲. - روش هاج برای برش شیارهای شطرنجی.

(از پرستون، شکل ۶.) شرکت هاج چندین (احتمالاً سه) ابزار سنگ‌زنی برای پیت ساخت. یکی از آنها حدود ۳۰ سانتی‌متر قطر داشت و قرار بود با دست طلسم نویس استفاده شود. دو تا از ابزارهای بزرگتر به همراه عضو نری یک مفصل گوی و کاسه‌ای ارائه می‌شدند و قرار بود ...[175] با نیروی محرکه کار می‌کردند. قطر طلسم آنها به ترتیب 30 و 48 اینچ بود. بزرگترین آنها روی سطح محدب خود به صورت یک سطح وافل مانند شیار داشت. این شیارها حدود ½ اینچ عرض و 3/16 اینچ عمق داشتند. این الگو با قرار دادن ابزار رو به بالا روی یک کالسکه چرخدار که روی ریل‌های بلوط خمیده حرکت می‌کرد، صیقل داده می‌شد.

همانطور که در طول ریل هل داده می‌شد، چرخ سنگ‌زنی جادو و طلسمات روی بازوی شعاعی، طلسم یک شیار را برش می‌داد. وقتی شیار بهترین دعانویس شهر بریده می‌شد، بازوی شعاعی 2 اینچ در امتداد یک شفت خطی حرکت می‌کرد و شیار دیگری را برش می‌داد. وقتی همه شیارها در یک جهت بریده می‌شدند، ابزار روی کالسکه 90 درجه چرخانده می‌شد و مجموعه دیگر شیارها صیقل داده می‌شد. صیقل دادن این